The Brave One

“Dying is not hard. There are plenty of ways to die. To figure out how to live, THAT is hard. When you love something, everytime a bit of it goes, you lose a piece of yourself.”

Hierdie woorde kom uit die fliek “The Brave One” (met Jodie Foster). Ek het dit vanoggend gaan kyk en ek was nie vandat ek kan onthou, al ooit so getref deur ‘n fliek nie. Ook veral miskien in die lig van die misdaad situasie in ons land.

Kortliks gaan die fliek oor Erica Bain (Jodie Foster), vir wie die strate van New York haar huis en haar brood en botter is. Sy deel die klanke van haar geliefde stad met haar radioluisteraars in haar radioprogram “Street Walk.” Na werk gaan sy huis toe na haar verloofde, David Kirmani (Naveen Andrews). Maar alles wat Erica ken en liefhet word een aaklige aand van haar weggeruk wanneer sy en David aangerand word in ‘n park. David oorleef dit nie, en Erica amper ook nie.

Jodie Foster says: ““I think we all have these ideas that there are lines that we would never cross and people we could never be, and yet, you don’t know who you would become in a certain circumstance. You might assume, intellectually, what your ethics might be, but until you are forced into a situation that challenges you, that changes you, you can’t know who you would be.”

Director Neil Jordan agrees. “‘The Brave One’ poses some uneasy moral questions. I think when we are wronged, a part of us would love to react with a kind of primitive brutality so we could right it immediately. But we don’t because civilization teaches us not to do that. So the spectacle of seeing somebody descending into a morally questionable area is both horrifying and fascinating at the same time.”

Erica Bain is attacked and beaten and her fiancé is killed. Physically she comes back to health, but her life is completely changed. She has to reach into herself to find a way through, and she does…but the way she does is what set the story apart. In order for her to survive, she has to find the courage to overcome the fear and take back her life in whatever way she can. That’s what makes her ‘The Brave One’.

Dit is absoluut die moeite werd om te gaan kyk en die musiek in die fliek is ook van die mooiste ooit. Hier is die “main song” van die klankbaan, Sarah McLachlan se “Answer”:

Still a man!

Kulula bo die wolke!

Ek was onlangs weer Johannesburg toe, die keer met Kulula. Vir een of ander rede beland ek altyd op die vlerk, nie dat ek omgee nie. Hierdie keer het ek ‘n stukkie van daar bo die wolke saam af aarde toe gebring!

Ek sou baie maklik daar buite kon gaan speel!

Wie kom saam?

Wonder waar’s die engeltjies (of duiweltjies)?

Kop skoonmaak

September / Oktober is die begin van die lente en dan maak mense hulle huise skoon – “spring cleaning”, word dit genoem. Dis dalk ‘n goeie tyd om mens se kop ook skoon te maak.

En met kop skoonmaak, dink mens noodwendig aan mense wat deur die jare jou pad gekruis het. Sommige mense kruis jou pad en laat geen blywende indruk of merk agter nie. Ander maak so ‘n diep indruk, so ‘n duidelike merk, dat mens vir jare hulle nooit vergeet nie. Party bly deel van jou lewe, ander sien jy nooit weer nie. Maar die merk wat hul gelaat het, bly. En elkeen laat iets agter, leer jou iets, soms van jouself en soms net van die lewe, goed en sleg. Ek dink aan ‘n paar van hulle, terwyl ek “spring clean.”

Nicolene – vir meer as 30 jaar ken ek jou. Ek onthou nog daardie eerste dag, toe ek jou gesien het. Jou arm was gebreek en in gips en jou boksterte het so weg gestaan van jou kop. Ons was net 6. Ek onthou hoe jy my geleer het van Weetbix met kaas tussen-in eet. Ek het jou geleer om nie meer vir hoenders bang te wees nie. Ons het mekaar se klere gedra en mekaar se geheime gedra. Ek het saam aan jou seer gedra met jou 4 miskrame; jy het saam aan my seer gedra destyds in Pretoria. Jy is die beste, die enigste vriendin wat ek ooit regtig gehad het.

Roberto – jy het my geleer dat mens die kosbaarste ding kan verloor deur “spiteful” te probeer wees. Dit was een van die hardste lesse wat ek ooit moes leer.

Helene – jy het my geleer dat geen terugslag in mens se lewe so groot is dat mens nie weer kan opstaan en voor begin nie. Ek ‘salute’ jou vir wat jy bereik het, enkelma, vrou-alleen.

Peter – jy het my geleer van gevaarlike mans, wat nie goed is vir enige vrou nie. Maar jy het my ook geleer sulke mans is eintlik lafaards. Ek het jou nooit verwens nie, die lewe het jou sommer self gegee wat jou toekom.

Zalda – jy het my geleer dat ‘n mens se kleur nie belangrik is nie. Dat dit die mens aan die binnekant is wat tel. Jy het lag in my lewe gebring, juis toe ek dit die nodigste gehad het en ek lief jou soos ‘n suster, al sien ons mekaar so min.

Basil – jy het my geleer dat mense wel ten goede kan verander.

Die wat ek nie hier noem nie, ek het nie vergeet nie. Dis net, dit sny te na aan die been.

En noudat ek mooi skoongemaak het, pak ek elkeen weer terug in sy plek, in my kop en in my hart! Mens kan ook net een keer ‘n jaar derms uitryg!

B B P!!!

Braaivleis, Brandewyn en Pampoen vir ‘n Saterdagaand!